Teoria Występowania Dowodu Istnienia
część druga

Zanim kontynuuję swój wywód chcę zwrócić uwagę, że jest to druga część mojej wypowiedzi. W poprzedniej części chciałem zwrócić uwagę na błędy koncepcji punktu widzenia, który niejednokrotnie powoduje błędy interpretacyjne podczas prób obserwowania nieodłącznych części tego samego wrzechświata. przerwa wynika z tego, że piszę z doskoku.

    Sedno wspólne

    Aby móc pytać trzeba najpierw dostrzec pytanie które chce się zadać. Tak jak pytania napędzają odpowiedzi, tak i z każdą odpowiedzią wykwitają pytania, zaburzające nam możliwość jasnego wglądu w całokształt sedna. 

    Im opszerniejszy ciąg przyczynowo-skutkowy, tym trudniej dostrzec pojedyncze odnogi pytające i punkty odpowiedzi. Wcześniej wspominane dziedziny nauki nie zostały przeze mnie wybrane przypadkowo. Matematyka, fizyka, technologii i informatyka tylko pozornie są tu swoimi następstwami. Każda z nich będzie osobnym elementem przykładu dzięki któremu mam nadzieję że uda mi się przybliżyć moją tezę.

    Aby ułatwić wstęp w ten aksjomat wyjaśnię sedno do którego dążyłem:

• Sednem matematyki są liczby, ich wartości, zbiory dwóch poprzednich i ich określanie - dążenie do wartości.
  
  
• Sednem fizyki są zależności między występującymi w rzeczywistości wartościami i określanie formuł oraz wzorów dla zależności - dążenie do wzorów.
  
  
• Sednem technologii jest wykorzystanie zdażenia zachodzenia oddziaływań między wartościami, które ubrane już w liczby i wzory pomagają przewidzieć zdarzenia aby uczynić z nich określony stały proces - dążenie do wydażeń.
  
  
• Sednem informatyki jest nośnictwo dowolnego określonego systemu wartości, zależności i wydarzeń za pomocą uproszczonych systemów liczbowych, zamkniętego zestawu wzorów wynikowych i procesu ich przetwarzania z maksymalną możliwą zgodnością z rzeczywistością - dążenie do nośnika.
  

     I choć brzmi to jak w pełni przemyślany oraz pieczołowicie zaplanowany tok wypowiedzi to taki nie jest. Możliwość podporządkowania powyższych argumentów według takich wniosków daje mi wysnuta teza co do wszechświata jaki nas otacza oraz każdej jego podczęści. 

    Wnioski które możemy wysnuć

- wszechświat w którym żyjemy jest systemem
- każdy system wymaga 4 elementarnych składowych rodzajów rzeczy
- każdy podsystem może być reprezentowany w innych systemach jako pojedyncza składowa lub ich
- możemy podjąć próbę perrorowania aksjomatu na tej podstawie, który jest dość prosty i logiczny

    Aksjomat Sarverott'a w skrócie (v0.9)   

        nie jesteśmy w stanie dowieść istnienia niczego poza 4 elementarnymi rzeczami każdego systemu kompletnego:

- rzeczywiście istnieją wartości

- rzeczywiście istnieją wzory

- rzeczywiście istnieją wydarzenia

- rzeczywiście istnieje nośnik

        wartości to jednostkowo zapisane lub uśrednione zbiorów informacje na nośniku.

        wzory to chwilowe lub stałe zależności między wartościami utrzymujące je w stanie aktualnym lub prowadzące do ich translacji lub transformacji nośnika

        wydarzenia to translacje, transformacje, formacje i deformacje wartości, prowadzące do zmian na nośniku.

        nośnik to przestrzeń zapisu wartości, wzory i wydarzenia, zamykająca kompletność systemu zakończonego, skończonego i nieskończonego, tylko jeśli Dowód Występowania jest spełniony.

        Dowód Występowania nie dowodzi istnienia w rzeczywistości niczego, prócz nośnika, co paradoksalnie daje ugruntowanie w rzeczywistości wartościom, wzorom i wydarzeniom, wyłączając podsystemy, które wymagają własnych wewnętrznych, niezależnych od nadsystemu Dowodów Występowania.

        Rozwinięcie Aksjomatu Sarverott'a (v0.9)

            poniższy tekst, napisany z użyciem notacji Markdown jest trochę surowy

niepodważalnym aksjomatem istnienia systemu takiego jakim jest nasz wrzechświat, jest założenie pewności tylko co do czterech elementów, będących składowymi dowodu istnienia.

Wszystkie pozostałe obserwowane obiekty i zjawiska w obserwowalnym systemie wynikają z symulowania ich egzystencji przez wszystkie cztery elementy w wyniku ich interakcji i wyniku w zdatny do obserwacji przez nas element rzeczywistości, gdzie obserwacja jest elementem większego zdarzenia i wzoru, dając własne wyniki.

Możliwość badania i potwierdzenia obserwacji tych obiektów nie zmienia faktu, że nie jesteśmy jednoznacznie i niepodważalnie udowodnić ich elementarnej podstawy z braku przestrzeni zapisu dowodowego, przetważania i zapisu wyniku, a co za tym idzie brak dowodu elementarności egzystencji tego co jesteśmy w stanie zaobserwować - jest to paradoks, który świetnie określił Erwin Schrödinger w swoich pracach na temat mechaniki kwantowej.

i z tąd wniosek że każdy wszechświat kompletny, zwany też systemem kompletnym musi spełniać dowód pełen istnienia systemu, zwany dalej Dowodem Występowania.

Dowodem Występowania wymaga udowodnienia aksjomatu istnienia systemu, czyli występowania składowych którymi są:
- **wartości** _(stałe, stany, wyniki, wnioski, ekstrapolacje)_
- **wzory** _(funkcje, równania, zasady, regóły)_
- **wydarzenia** _(zdarzenia, transformacje, przemiany, spoczynek, ruch, początek, koniec)_
- **nośnik** _(miejsce zapisu, plan wydarzeń, przestrzeń)_

***

### ZBIORY

__zbiór wartości bazowych__ `( bV )`

grupa podstawowa obiektów niejednoznacznych o jednej stałej wartości własnej.
to wszystkie jednostkowe stany faktyczne nośnika~, faktory liczbowe (0, 1, -1, pierwiastek z -1, liczba urojona mniejsza od minus nieskończoności i większa od nieskończoności)[EDIT:to też stałe ale do zprecyzowania potem]~ i uniwersalne stałe.

__zbiór wartości wynikowych__ `( eV )`

grupa obiektów niejednoznacznych o jednej wartości własnej.
to zbiór wartości bazowych, oraz wyniki relacji między wartościami i ich efekty, czyli stany wirtualne. ~do tej grupy należą również wartości znaczące, czyli skale, współżędne, oraz konstruktowe jak naprzykład szkielety zależnościowe tablic i macierzy (???)~

__zbiór wzorów bazowych__ `( bF )` forma niejednoznaczna

to wszystkie kluczowe zależności i reguły między wartościami wymagane aby system sam w sobie mógł spełnić dowód pełen istnienia. dowodzą one spójności wartości, ugruntawiają rzeczywistość wyniku korelacją między wynikami a stałymi, precyzują uniwersalne zależności między liczbami.

__zbiór wzorów wynikowych__ `( eF )`

to zbiór wzorów bazowych, oraz równania relacji między wartościami, uniwersalne równania ich wirtualizacji i zależności między jednostkowymi wartościami.

__zbiór zdarzeń bazowych__ `( bE )`

to metodologia interpretacji przebiegu zdarzeń.

__zbiór zdarzeń wynikowych__ `( eE )`

to zbiór zdarzeń bazowych, oraz wszystkie obserwowalne zdarzenia faktyczne, proces migracji wartości, obliczanie z wartości wg wzorów innych wartości, symulowanie zdarzeń prawdopodobnych, proces wirtualizacji i przykłady występowania lub substytucji chronologii, czasu lub przemienności.

__nośnik__ `( C )`

jest to niejednoznaczna przestrzeń zapisu *(najlepiej dynamiczna)*, odczytu i symulowania wartości, według wzorów równań zasad ogólnych i relacji jednostkowych między wartościami, w obrębach jednostkowych zdarzeń powiązanych o zmiennej skalowalności dla każdej wariacji przypadku, wzoru i wartości.
jest to pojedynczy, jednoznaczny obiekt wspólny dla całego spujnego systemu spełniającego dowód istnienia. 

     Teoria Metody wirtualizacji

         Hipotetycznie w przypadku symulacji wszechświata kompletnego A przez wszechświat kompletny B, pewna wartość lub pewien zbiór wartości systemu B odpowiada za nośnik systemu A, wzory bazowe są przekazane z B do A, a zdarzenia w A są w rzeczywistości wykonywane w formie wirtualnej w B. z braku dowodu obalającego nośnik systemu to granica nieprzekraczalna dla wartości systemu. nie jest to jednak jednoznaczne że gdy granica między A a B istnieje musi również istnieć granica między B a A. a to ze względu na to że B nie jest na nośniku A ale A jest na nośniku B. W praktyce przy interpretacji tej metody słowo w "wszechświat" i "system" można używać naprzemiennie.

     Kontynuując

         w dalszych częściach chcę skupić się na dopisaniu wzorów w wersji 1.0 (mówszę je poprzepisywać), nośniku, formuowaniu dowodowym powyższych teorii, teorii glitcha, podważaniu istnienia czasu i porządkowaniu zawartych informacji.

 Teoria Występowania Dowodu Istnienia
część pierwsza

Zanim zacznę swój wywód wstępny chcę zwrócić uwagę tylko na fakt, że celem nie jest historia ludzkości, literackie zabiegi, grafomańskie spełnienie czy wychwalanie cudu nauki. ten tekst ma stopniowo przedstawić całokształt tezy, nad którą od lat pracuję, niezależnie od braku zrozumienia otoczenia, wsparcia mentalnego czy kryzysu egzystencjonalnego w kontekście wniosków z niej płynących. Praca ma specyficzną formę niezbędną dla odpowiedniego zaprezentowania sedna sprawy.

    Prawo Pytania

    Odkąd ludzkość była w stanie świadomie pojąć świat zadawała pytania na jego temat. Z każdą odpowiedzią jego wiedza o świecie rosła, a wraz z postępem wiedzy rozwijały się również zadawane pytania. Jedno pytanie niczym głowa hydry, gdy wraz z odpowiedzią zakańczało się pozwalało wyciągać wnioski na podstawie nowej wiedzy i zradzało wiele kolejnych pytani.

    Tak jak proste pytania bywają trudne do odpowiedzenia, również i skomplikowane pytania miewają banalne rozwiązania. Wraz z rosnącą bazą pytań i odpowiedzi świadomość ludzkości w świecie zyskiwała na klarowności, pozwalając na pielęgnację samej siebie kulturą i inwestowanie w mądrość intelektualną skupioną na rozwoju bazy posiadanej wiedzy.

    Kluczową ewolucją rozwoju tego zjawiska było wykształcenie zapisu informacji dając ludzkości faktyczną pamięć długotrwałą. Dało to skuteczną drogę ciągłego rozwoju począdkowych technik kalkulacyjnych.

 

    Relacje formułowe

    Wraz z wyciąganiem wniosków z obliczeń matematycy w dawnych czasach zaczeli dostrzegać zależności między teoretycznie róznymi wnioskami pochodzącymi od odpowiedzi na pytania których odmienność nie pozwalała ich stawiać w tych samych kategoriach. Drogą badań, analizy, obliczania i formowania wniosków z założonych odpowiedzi na nieistniejące pytania formowali wzory pozwalające określać świat tak nieomylnie, że mimo setek a nawet tysięcy lat ich formuły dalej są podstawami naszych wniosków.

    Z czasem kalkulacja i wzorce uniwersalne zamknięto w matematyce, a poszukiwanie wzorców jakimi rządzi się świat zajeła się fizyka, jako nauka o fizycznym aspekcie świata. Świat zmieniał się wiele razy na wiele róznych sposobów. Pytania, odpowiedzi i wnioski dalej goniły za rozwijającym się światem ludzkości.

    Matematyczne obliczenia i fizyczne zjawiska pozwoliły przewyższyć naturalne zdolności ludzkie. ugruntowało to technikę, dziedzinę bardziej twórczą i artystyczną niż dochodzeniowa matematyka czy eksploracyjna fizyka.

    Techniczne rozwiązania zwane też technologiami pozwoliły pokonać morza, tworzyć miasta, prześcigać dźwięk, rozmawiać niezauważając niebotycznej odległości, siać światło mimo nocy a nawet wylecieć za chmury ku gwiazdom i księżycowi. Techniczny rozkwit dał ludzkości moc władzy nad światem i pozwolił na przekroczenie barier naturalnych, również tych zagnieżdżonych głęboko w ludzkim umyśle.

    Gdy techniczny projekt w którym matematyczna koncepcja potwierdzenia i zaprzeczenia została użyta by dzięki odkryciom jak zachowuje się elektryczność stworzyć system obliczeniowy mający przyspieszać i ułatwiać kalkulacje pierwsza koncepcja informatyczna została wyklarowana.

    Materialne granice

    I tu zaczyna się problem. Odkąd informatyka pomaga odpowiadać na pytania tempo stało się tak duże, że wręcz zderzyliśmy się z kolejnym naturalnym ograniczeniem - elementarnymi zasadami jak działa wszechświat. 

    Teorie fizyki na temat wrzechświata walczą ze sobą nawzajem. Techniczny postęp skupił się na elektronice, która osiąga limity atomowe. Matematyka szuka nowych pytań. Informatyka będąc nową i rewolucyjną dziediną oraz nieodłącznym fragmentem codzienności staje się z każdą chwilą dla sporej części ludzkości czymś na wzór magii.

    I w tym momencie muszę przerwać to spłycone streszczanie postępu nauk ścisłych, bo doszliśmy tak około do bierzącego momentu i nie mam pojęcia co się stanie dalej. Jedyne co mi pozostaje to podsumowanie, wnioski i konkluzje, które są dość ciekawe.Zaczynę iść po kolei. Postaram się jak najbardziej przybliżyć współczesne błędy koncepcyjne. 

    Konkluzja powyższego tekstu

    Zaczynając od fizyki, obserwując różne walczące ze sobą czasem teorie jaki jest wzór na puente kosmosu i sedno istnienia widać klarowne pytanie i wyciąganie wniosków, lecz przy tym nie znając odpowiedzi. To ona właśnie jest kluczowa do solidnego odkrycia zagnieżdżonego w fizycznej rzeczywistości.

    Za to technika boryka się z limitem minimalizacji układów elektronicznych, takich jak tranzystory z których najmniejsze rekordy osiągneły rozmiar pojedynczego atomu. Choć rozmiary atoma brzmi jak sukces pytania z odpowiedzią to tym co uniemożliwia wniosków w postaci nowych technologii procesorowych jest wywołująca kontrowersje od wielu dekad kwantowość której ulega elektron napotykający przeszkodę. Choć jest to niewielka część techniki, ze względu na informatyzacje świata stało się to źródłem obaw i zastoju niektórych dopiero co zastraszająco postępujących gałęzi technologicznych.

    Matematykę zostawiłem na koniec ze względu na szacunek i instynktowną ostrożność przed zbyt zuchwałym stwierdzeniem w obawie o możliwe ataki za jakąś przeoczoną nieścisłość. W tej królowej i matce nauk od dawna słyszę wciąż stwierdzenia mówiące w skrócie, że w niej nie ma już nic do wymyślenia. matematyka w jakimś momencie zmieniła podejście na szukanie pytań do odpowiadania lub potwierdzania posiadanych wyników. Zamiast tego powinna zadawać własne pytania sama sobie oraz innym dziedzinom, bo to ona zawsze poddawała podwaliny wymienionym wcześniej naukom.

    Na temat dziedziny nauki o informacji wypowiem się w dużej mierze w dalszych częściach postulatu tego postulatu, bo tak jak spójność informacji jest zestawem zależności między nimi tak i w tym wstępie są swoiste nawiązania do podstawowego aksjomatu na którym stoi teoria, także do tego wątku wrócę.

    Niemniej tak jak nie możemy być pewni zbyt wielu brakujących części odpowiedzi na fundamentalnie podstawowe pytania w kontekście już nie świata a wrzechświata zaprezentuje w następnej części składniki z których jest nasza cała rzeczywistość.